Άτοπη συνουσία

Γίνεται ένα κέντρο βάρους να ταλαντώνεται; 

Ή αποτελεί αυθύπαρκτο σημείο κατατεθέν που όλα τα άλλα κέντρα ευθυγραμμίζει προς μια κατάσταση χαοτικής συμβίωσης ή νιχιλιστικής ομοιόστασης;

Τα σώματά μας στιγμιαία μπορούν να γίνουν ένα και να καταστήσουν μια ρευστή ισορροπία
Μια μουδιασμένη έκρηξη ηδονής
Ακόμη κι εκεί, υπάρχει το μέτρο, η συχνότητα, η ταλάντωση
Ακόμη κι εκεί, είναι αχρείαστα τα λόγια

Ακόμη κι εκεί, βρίσκονται τα ομορφότερα επιστημονικά μοτίβα

Copyright © M.E.S.

I saw a girl in my dreams a few times over the course of three weeks. This is so strange
The intimacy and familiarity I felt were eerie and comforting at the same time
Just like when you open a book and continue reading it from the same place you left it.
This girl still holds a place in my heart even if we don't talk too often.

I saw some dreams these past few weeks where we were just talking, teasing each other with smart comments and being cheeky with one and other - simply because we could.
All of these dreams ended in us eventually sleeping together and it was kind of like.. innate?
It felt so natural and there was so much eye contact and an "animalistic flow" of some kind.

I miss that feeling of love and mutual respect; that feeling of holding someone in your arms and wanting to protect them, to reach a level of personal "atonement" and to respect their being for everything they were born with and everything they may grow to be.

I miss the feeling of touching someone and making them know that their body is sacred; that their fears and dreams are valid and that it is acceptable, in that moment, for them to feel whatever they need to because they made the first move, they opened up and made themselves vulnerable.


It is not about looking at that person as fragile or unable to defend themselves.. and it is not about seeing myself as a "replacement" or reminder of their worth or even a submissive entity for that matter (not that there's anything wrong with that!). I just find it so.. overwhelming how humans interact and how our capabilities can offer us so much gratification if we knew when to compromise, if we were braver or even if we behaved as truthfully as we could.


Copyright © M.E.S.

'On the Way to Paris' by Farah Chamma

'On the Way to Paris

Many people have tan lines
in the South―

The train barely stops
and the seat rubs against―skin―
You want to hear
that certain moan again,
but you are sad
and restless
and things keep passing
before your eyes
like trees in windows.

The sun shines bright
in the South,
especially in July,
but you are sad
and restless
and your train
is heading North.'

( Source: https://www.facebook.com/farah.chamma/posts/1203080649744502 )

Το γράμμα που δε στάλθηκε ποτέ

Αυτή είναι η ζωή.

Μέσα στις ατέλειές της, στα πρωινά που ξεκίνησαν άσχημα και τα βράδια που τελείωναν με χαμόγελο στο κρεβάτι.

Ή και το ανάποδο.

Δεν μετανιώνω για κάτι, ούτε ξεχνώ πως η ζωή είναι μερικές φορές -εκτός από δασκάλα- αλλόκοτη.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που σκεφτόμουν πως όταν συνέβαιναν, δεν ήξερα πως θα ήταν η τελευταία μας φορά ή η τελευταία φορά που θα φιλιόμασταν ή που θα ήταν η τελευταία φορά που θα ήμασταν η μία στην αγκαλιά της άλλης.

Όταν παρατηρήσει κανείς τα σκηνικά στη ζωή του, δεν είναι τυχαία κάποια γεγονότα. Δε κρατάω κακία γιατι η ζωή ξέρει τι κάνει. Ίσως αισθάνθηκα παράπονο περισσότερο απ'ότι θα ομολογούσα. Συμβάλλουμε κι εμείς σαν άνθρωποι για τη πορεία των πραγμάτων φυσικά αλλά ως ένα σημείο.

Η ζωή είναι τόσο όμορφη και πολύπλοκη που, ορισμένες φορές, νιώθω πως δεν μπορώ να μιλήσω. Δεν ήταν λίγες οι φορές που φοβόμουν πως δεν θα μάθεις ποτέ πως αισθανόμουν γι'αυτά που έγιναν και το ότι δεν ήθελα να εξελιχθούν άσχημες εντυπώσεις. Πόσες φορές σε σκεφτόμουν κι ήθελα να τρέξω μακριά για να μου φύγει ο καημός γιατί αναρωτιόμουν πως τελείωσε αυτό που είχαμε και που θεωρούσαμε σίγουρο ότι θα κρατήσει.

Όσο περνούσε ο καιρός, συνειδητοποιούσα πως όλο και περισσοτερο γινόμουν καλύτερα, έκανα πράγματα για να μην σκέφτομαι τα άσχημα, αφοσιώθηκα στη σχολή κι αξιοποιούσα την ενέργειά μου για έναν στόχο. Όσο περνούσαν οι μέρες, περνούσαν στιγμές, άλλαξα. Συνειδητοποίησα πως δεν σε ξέρω πλέον όπως δεν με ξέρεις πλέον ούτε εσύ. Η καθημερινότητά μας άλλαξε και μαζί της κι εμείς. Μας έχει απομείνει η ανάμνηση των ανθρώπων που ήμασταν κι αυτό νομίζω ήταν κάτι που ήταν δύσκολο να σταματήσω να σκέφτομαι αλλά σιγά σιγά τα κατάφερα.

Δεν ξέρω αν θα ξαναβρεθούμε ή αν θα μιλήσουμε ξανά όμως έμαθα πολλά, έζησα τόσες όμορφες στιγμές και σ'ευχαριστώ.

Απλά ευχαριστώ.

Μαριλένα

Copyright © M.E.S.

The world is full of opportunities to learn, grow and reflect socially, spiritually, academically and so on. To think there is only one way to achieve this not only limits your potential and extent of self improvement but also reduces your chances of connecting with others who are different from you either due to their interests, their profession, their everyday habits, their curiosity or that which fuels their passion.
When you accept that you, as a human being, are as multi-faceted as the next person then you will begin to wonder rather than assume and understand rather than judge.



Copyright © M.E.S.

Hypatia

https://www.smithsonianmag.com/history/hypatia-ancient-alexandrias-great-female-scholar-10942888/

'(...) “Almost alone, virtually the last academic, she stood for intellectual values, for rigorous mathematics, ascetic Neoplatonism, the crucial role of the mind, and the voice of temperance and moderation in civic life,” Deakin wrote.'

I saw the film 'Agora' today which was released in 2009. I learned more about Hypatia and I read up about her life. This movie had me bawling my eyes out, I cried so much. I did realise that there were some historical inaccuracies.. but due to the lack of evidence, the cause and person who was responsible for murdering her is not well known. She was, however, murdered for being a pagan apparently.

I felt I could relate with her and found her achievements simply fascinating. I find myself feeling so curious about history, culture and women back in those times!

'Gata Band ft. Joss Stone - Armenia'

Never thought I'd hear a talented musician like Joss Stone sing in Armenian! <3 span=""> 'The Total World Tour kicked off in April 2014 (...) her aim is to play a concert in every country on the planet. In each country Joss aims to collaborate with local homegrown musicians, playing indigenous music as well as her own songs. Joss will also work with a variety of good causes and learn about important humanitarian and environmental issues throughout the trip.'